Op maandag 17 oktober speelde Tori Amos haar tweede show in de nieuwe ‘Night Of Hunters’ concertreeks. De zangeres/pianiste streek neer in Theater Carré voor een sprookjesachtig concert.

De Night Of Hunters’ concertreeks begon in september in Finland en nu is Nederland aan de beurt voor 3 shows: een in Eindhoven en twee in Amsterdam. Daar wordt ze begeleid door het string quartet Apollon Musagete. Het album werd geinspireerd door onder meer de werken van Debussy en Chopin.

Tori Amos kent echte ‘die hard’ fans. Fans die haar vanuit alle hoeken van de wereld volgen, zo ook gisteren. In Carré Amsterdam waren allerlei nationaliteiten vertegenwoordigd voor alweer een bijzonder optreden van de zangeres. Want bijzonder zijn de optredens van Tori Amos altijd. Zeker met dit klassiek getinte album, want ‘Night Of Hunters’ wordt nu al gezien als een van Amos’ beste albums sinds 2002.

Tegen negen uur betreedt ‘the goddess’ het podium, uiteraard onder luid applaus. Ze neemt eerst - als altijd - een diepe buiging en neemt dan in de typische gespreide benen zit plaats tussen vleugel en keyboard in. Het zou een betoverend mooi optreden worden. Dat bleek al meteen na de intro, Tori’s loepzuivere stem heeft in de meer dan 20 jaar dat ze al zingt, nooit aan kracht heeft ingeboet. Ze is een zangeres die bijzondere sferen weet te creeren met haar unieke pianospel en haar stem. Soms gevoelig en breekbaar klinkt dat, soms sensueel en dan opeens weer uitdagend.

Tori Amos brengt tijdens het concert nummers van haar laatste album, maar put ook veel uit ouder werk. Op sommige momenten verlaat het strijkkwartet dat haar begeleidt, even het podium. Dan is het tijd voor Tori Amos, magisch als altijd, achter haar Bosendorfer piano. Steeds bij de eerste tonen van elk liedje klinkt een vlaag van herkenning door de zaal. De mensen lijken de liedjes woord voor woord te kennen. Amos betovert met wonderschone nummers als Mr. Zebra, Winter, Pandora, Boys In The Trees, Cloud On My Tongue, Cruel, Siren, Cooling, Cruel, Purple People en de cover Scarborough Fair. Ze neemt je even mee naar een bijzondere plaats waar je helemaal wegdroomt en de tijd en hectiek helemaal vergeet.

Wanneer tegen het einde Big Wheel weerklinkt dan is het publiek al lang van de stoelen. Dat was eigenlijk al zo bij Winter toen de meeste aanwezigen al vermoedden dat het bijna einde was. Amos schudt snel wat handjes en neemt voor de laatste keer plaats achter haar piano. De bijna magische sfeer van de avond verandert even in een kleine feeststemming. Dan omarmt de kleine roodharige ster nog eenmaal haar bandleden, waarna ze langzaam achter de coulissen verdwijnt. Magie ten top tijdens alweer een memorabel Tori Amos optreden.

Door Anneke Ruys

Foto’s: Luuk Denekamp