De Britse driemansformatie White Lies gaf gisteren een uitverkocht concert in de Heineken Music Hall. De verwachtingen waren hooggespannen.

Je kunt er niet meer omheen: White Lies is hard op weg om een wereldband te worden. In 2008 begonnen ze op London Calling en traden de afgelopen jaren onder meer in de Melkweg en Paradiso. Groot, groter, grootst geldt zeker voor het drietal uit Ealing, Londen. Gisteren stonden ze voor een geheel uitverkochte Heineken Music Hall. Het was de grootste show die de band in haar driejarige bestaan ooit mocht spelen. De verwachtingen waren dus hooggespannen voor de formatie die recent nog hun tweede album Ritual uitbrachten.  Daarop vaart de band een andere koers en gaat meer de elektronica kant op. Helaas is die plaat niet overal even enthousiast ontvangen.

Ook live blijken die tracks het minder goed te doen dan de songs van het eerste, alom geroemde To Lose My Life. En dat terwijl hier toch een absoluut gedreven band aan het werk is. In de Heineken Music Hall springt eigenlijk de vonk pas echt over wanneer White Lies opzwepende nummers als To Lose My Life, Fairwell To The Fairground en Death ten gehore brengt. Dan gaat het publiek pas écht los en voel je een zweem van herkenning door de zaal. Er wordt dan ook keihard meegeschreeuwd en gedanst de handjes gaan volop de lucht in. Dat gebeurt trouwens ook bij Bigger Than Us, de eerste single van het nieuwe album Ritual waarvan de andere nummers misschien nog wat moeten 'rijpen' bij het publiek. Dat laatste is dan ook het nummer dat het optreden van een uur en een kwartier op waardige wijze mag afsluiten (AR)

White Lies live in de HMH 24 februari 2011

Voorprogramma’s:  Transfer en Crocodiles

Foto’s Anneke Ruys