Rockster Melissa Etheridge draait alweer drie en twintig jaar mee in de muziek. Op woensdag 22 februari stond voor de zoveelste keer op het podium, ditmaal in Vredenburg Leidsche Rijn.

Ze kunnen er maar geen genoeg van krijgen: de die-hard Melissa Etheridge fans. Vredenburg is gevuld met stoelen maar die worden weinig bezet. Al na het eerste nummer staan de fans er al naast en tegen het podium ‘geplakt’ om naar niets van hun lesbische rockidool te hoeven missen. Iedereen is in voor een avondje meezingen met grote hits en dat zijn er heel wat: No Souvenirs, Come To My Window, Bring Me Some Water, Brave & Crazy en uiteraard de onovertroffen afsluiter Like The Way I Do. 

Melissa Etheridge geeft als vanouds een knallend rock concert weg. Haar ietwat schorre en doorleefde stem, herkenbaar als altijd, zingt precies wat het publiek wil horen: de bekende hits, aangevuld met wat recenter werk. Etheridge heeft altijd een speciale band gehad met haar Nederlandse fans. De liefde is wederzijds en het overwegend vrouwelijke publiek draagt haar op handen. Voor velen is dit wederom een avond om niet te vergeten.

Melissa Etheridge staat op 23 februari in de Heineken Music Hall en op 9 maart in de Oosterpoort in Groningen.

Foto’s Anneke Ruys

Op maandag 20 februari stond het Engelse trio Kitty Daisy & Lewis in het Utrechtse Tivoli.

Tivoli was niet uitverkocht, en dat was maar goed ook, want de band, bestaande uit twee zussen en een broer, kreeg het publiek behoorlijk in beweging. De swingende combi van rockabilly, country, swing, ska en blues werkte aanstekelijk op het publiek.

Er was een gastoptreden van de Jamaicaanse trompetist Eddie “Tan Tan” Thornton. Verder was het podium volgebouwd met instrumenten en standaards. Bijna na ieder nummer wisselden Kitty Daisy en Lewis van plek en instrument. Het leverde een uiterst gevarieerd optreden op, waarbij artiesten en publiek een écht avondje uit met alles erop en eraan beleefde.

Fotoverslag: Paul Barendregt

‘5X5’ is de titel van de nieuwe 5 Box cd van The Simple Minds. Ook staat het voor de korte Europese tour van de band. Gisteren streken Jim Kerr en zijn gezelschap neer in poptempel Paradiso.

De band speelt tijdens hun korte Europese tour waar ze alleen nummers van hun eerste vijf albums. Dat zijn: ‘Life In a Day’, ‘Real to Real Cacophony’, ‘Empires and Dance’, ‘Sons’, ‘Fascination/Sister Feelings Call’ en ‘New Gold Dream (81, 82, 83, 84)’ uit de jaren 1979-1982.

Het werd echt een avondje voor de grootste fans en dat zijn er nog heel wat in Nederland. Veertigers en vijftigers waren naar de hoofdstad gekomen om een speciaal concert mee te maken. Want een concert zonder de bekende ‘Greatest Hits’ kom je nog weinig tegen. Zo’n concert voegt echter zeker wat toe, volgens de fans, omdat er nummers te horen waren die je doorgaans niet zo vaak hoort.

Vanaf het moment dat frontman Jim Kerr en zijn mannen het podium betreden wordt al snel duidelijk dat Simple Minds er anno 2012 nog zeker toe doen. Een gedreven Kerr – die ook nu zijn hand niet omdraait voor wat kronkelingen en kniebuigingen op het podium – geeft samen met zijn gevolg het gretige publiek precies waar het voor komt: een onvergetelijke avond om lang aan terug te denken.

Fotoverslag: Anneke Ruys

De Kift is een samenwerking aangegaan met de Franse band Monofocus. Gisteren mochten ze in de Melkweg laten horen hoe dat klinkt.

De Kift is al 23 jaar bekend om hun eigenzinnige mix van punk, fanfare, rock en pop.Ook het theatrale aspect speelt een grote rol in de band, net als de poetische teksten. Op ieder album dat ze uitbrengen vertelt de band een apart verhaal.

Ook gaan ze graag muzikale samenwerkingen aan, zoals met de Franse band Monofocus waarmee ze op 17 februari ook in de Melkweg stonden. Het blijkt de ideale combinatie. Daarom leverde het ook een inspirerende en verrassende avond op.

De Kift liet eens te meer zien dat ze qua originaliteit op eenzame hoogte staan in het Nederlandse muzieklandschap.

Fotoverslag: Luuk Denekamp

www.dekift.nl

De New Yorkse Gregory Porter speelde gisteren in het "Manhattan aan de Maas". Beter bekend als Rotterdam. En wel in het mooie theater Lantaarn Venster.

Dat hij het naar zijn zin had, kon je van het glunderende gezicht aflezen. Een bijzondere man met een zeer vriendelijke uitstraling. Die vriendelijkheid komt ook wel terug in zijn stem. Heel rustig en bijna van nature komen de zware tonen uit zijn mond.

Gregory lijkt sinds zijn vijfde al op zijn Nat King Cole aldus zijn moeder. Hij sloot het concert dan ook af met een eerbetoon aan Nat King Cole, namelijk het nummer Mona Lisa. Iedereen in de zaal genoot en was muisstil.

Dat iedereen ook echt genoten heeft bleek wel uit de rij voor de CD-verkoop. Na een uur had iedereen wel een cd gekocht van Gregory en zo vriendelijk als hij is heeft hij elke cd zelf uitgegeven en voorzien van een handtekening.

Achteraf sprak ik de man nog even snel en vroeg hem wat hij vond als New Yorker van "Manhattan aan de Maas". Hij vond het een mooie nieuwe stad, is gek op hoogbouw en ziet dat Rotterdam nog steeds groeiend is. Verder vond hij het mooi dat Nederland zo 'n kleurrijke bevolking had en dat we daar trots op moesten zijn.

Gregory Porter verdient wat mij betreft meer aandacht en hoop daar met dit fotoverslag mijn steentje aan bij te dragen. Een "Gregory RePorter" van Radio 6 heeft Gregory vandaag meegenomen op pad en brengt hem van Rotterdam naar Bitterzoet in Amsterdam, waar hij vanavond nog optreedt. Tussendoor doet hij in het MC theater op het Westergasfabriekterrein in Amsterdam nog een kort optreden voor Radio 6. Volg Gregory de hele dag op Radio 6 op de Gregory Porter dag.

Tekst en foto’s: Erik van ’t Hof www.hofffoto.nl